LÍNGUAS CLÁSSICAS

Página de Estudos das Fontes Pesquisadas

    Legenda Versificada de São Francisco - 14

    Liber XIV ? Concludit quartuadecimus qua morte supremum 
    Clauserit ille diem; quae carnem signa notarint; 
    Quam celse fuerit auctorizatus et a quo; 
    Quamodo cum Christo vivat per saecla beatus.
     


    1 Sanus ad haec aegra non passus mole teneri 
    Amplius, in superas evadit spiritus auras; 
    Nullaque praeteriens Lethen oblivia gustat, 
    Sed patriam sedem comparque revisitat astrum 
    5 Liber, et annexam rapturus in aethera carnem. 
    O rerum contrarietas mirabilis! Idem, 
    Qui iacet in terris, stat in astris; hic modo dormit, 
    Semper ibi vigilat; hic mortuus est, ibi vivus; 
    Mortnus hic ad tempus, ibi per saecula vivus; 
    10 Hic in re vera nec homo nec spiritus, illic 
    Spiritus humanus, homo spiritualis, utrimque 
    Sanctus, sed proprie sacer hic, ibi dicitur almus. 


    Praesentes Christi repraesentantia mortem 
    Signa notant, dum quinque vident in carne beati 
    15 Vulnera Francisci roseo respersa cruore. 
    Clavi namque pedes et palmas; lancea dextrum 
    Transfixisse latus, crux distendisse videtur 
    Corpus, et in Iesu signum quodcumque reliquit 
    Passio, sic penitus se repraesentat in isto. 
    20 O novitas miranda! quis hoc audivit ab aevo? 
    Praeter Franciscum quis partibus insita certis 
    Vulnera quinque tulit morientis imagine Christi? 


    Mors equidem Domini multis illata, sed isti 
    Est innata; crucem multi subiere coacti: 
    Iste crucem sic mente tulit, sic pectore fovit, 
    Sic studiis coluit, ut et ipsa charàctere carnis 
    Se manifestarent animi secreta profundi. 


    Conveniunt populi, concurrunt undique fratres 
    Patris ad exsequias, et in ecclesia sepelitur 
    30 Assisii, Sanctus quae dicta Georgius exstat: 
    Puro de lapide fit honorifice sibi tumba. 


    Ad sacrum cuius tumulum leprosa frequenter 
    Mundantur, morbosa vigent, defuncta resurgunt 
    Corpora; paralysis tremor in plerisque resilit, 
    35 Hydropisisque tumor, febrisque extraneus ardor, 
    Lethargi pigra frigiditas, epilepticus horror. 
    Huic caeci, claudi, surdi, mutique sepulcro 
    Accumbunt: caecis mos est ibi cernere claudos 
    Saltantes, surdis mutos audire loquentes. 


    40 Haec fieri Nonus dum papa Gregorius audit, 
    Et testes audita probant, et fama probatis 
    Acclamat, petit Assisium cum fratribus, et sunt 
    Undique collectis insufficientia turbis 
    Atria, vix ipsi capinnt tot milia campi. 
    45 Adsunt et proceres comitesque ducesque, nec ipsa 
    Maiestas regalis abest, examine denso 
    Abbates et pontifices, et quilibet ordo 
    Ecclesiae stipant caput admirabile cleri 
    Gregorium verbi caelestis vina pluentem. 


    50 Cuius thema fuit: Quasi matutina nitorem 
    Stella dat in medio nebulae, quasi luna diebus 
    Plena suis, quasi sol splendens, sic iste refulsit 
    In templo Domini. Completur sermo idelis, 
    Sermo quasi gladius penetrans, quasi flamma virorum 
    55 Pectora succendens, quasi mel praecordia replens. 


    Signaque Francisci, quae fecit ad eius honorem 
    Christus et aeterna voluit clarescere fama, 
    In commune bonum legit Octavianus aperte, 
    Declarat dominus Rainerus apertius: ille 
    60 Annis, hic animis maturus; in ordine fratrum 
    Posterior, et simpliciter praelatior ille 
    Exstitit, hic aetate minor sed stemmate maior. 


    Sanctus corde pater compuncto, voce serena: 
    “Ad laudem Trinitatis”, ait, “Christique, Mariae 
    65 Matris, sanctorum Petri Paulique beatum 
    Patrem Franciscum, quem glorificavit in astris 
    Christus, et in terris auctorizare tenemur”. 
    Sic in catalogo sanctorum solus habebat 
    Iure pater sanctus patrem conscribere sanctum. 
    70 Quoque magis liqueat qualis quantusque sit iste 
    Inter apostolicos: hic est carbunculus, hic est 
    Laurus, hic est vitis, aut hic balsamus; illi 
    Sunt vitra, vel myrti, vel labruscae, vel olivae. 
    Inter eos est ergo quasi carbunculus inter 
    75 Vitra, quasi laurus inter myrtos, quasi vitis 
    Inter labruscas, quasi balsamus inter olivas. 
    A tali tanto talem tantumque decebat 
    Auctorizari patre patrem, qui didicisset 
    Ex eius meritis in vita quanta referri 
    80 Praemia deberent post mortem, qui veneratus 
    Esset viventem, venerareturque sepultum. 


    Sic igitur speculum maiorum, duxque Minorum, 
    Quo minor in terris, est maior in aethere; qui nil 
    Hic habuit proprium, nunc omnia possidet; et qui 
    Mundanis spretus fuerat, mundanaque sprevit, 
    Iam victor caelo spatiatur et aethere, melle 
    Vescitur et manna, gemmis redimitur et auro, 
    Deliciis vernat et honore, salute beatur 
    Et requie. Cuius nos ad consortia Christus 
    90 Perducat, cum quo sit Patri Spirituique 
    Sancto maiestas et gloria nunc et in aevam 
    Amen.